سلام ،  صبحت بخیر ،

 نمی دونم امروز در چه حالی ، این مدت ازت خبری ندارم ، اما حال من اصلا خوب نیست ، تازه احساس می کنم چقدر تنهام ، نه اینطرف با من نه اونطرف ، فقط وسط دوتا گیر کردم ، فکر می کردم هر جا بیفتم دستمو می گیری ، پشتمو داری ، اما نمی دونستم قدرت درک این شرایطو نمیتونی داشته باشی ، هرکاری می کردم واسه خودم نبود ، می خواستم تو کوچیک نشی ، بهانه ای از تو دست اینا نیفته ، ولی تو با این کارات و لجبازیات چکار کردی ؟ همه چیو خراب کردی ؟ این چند روز به اندازه تمام سالهایی که با هم بودیم حرف شنیدم ، دوست ندارم بگم ولی اصلا دیگه میل به زندگی ندارم ، چون دیگه نمیتونه اون حسی که واسه شروع زندگی داشتمو تو خودم حس کنم، بدون اینکه بخواد آب از آب تکون بخوره ، منو همه ی این سال ها رو فراموش کن ، من که دیگه حوصله ی خودمم ندارم ، امیدوارم یه روزی بدونی من چی میگفتم ، چی میکشیدم ، واسه کی تلاش می کردم، اصلا کی واسم مهم بود .... وهزار تا چیزایی که دیگه الان حال و حوصله ی گفتنش رو ندارم ، امیدوارم خوشبخت شی ، اصلا مهم نیست من چکار می کنم و لی اگه خوشبختی تو رو ببینم دیگه هیچی واسه خودم نمی خوام ، دیگه نمیتونم حرف بزنم ..... نمی خوام حرف بزنم .....