-
به تو عادت کرده بودم از شهر های خاطره می آيی اي سراپايت سبز دیگه برام ستاره چشمک نزد دوباره تو آسمون آبی که شده پاره پاره ابری شده آسمون دیده نشد ستاره دلم برات تنگ شده کجایی آی ستاره هر شب سر پنجره داد میزنم از حنجره کجایی ای ستاره کجایی ای ستاره همیشه تو ذهنمه او عشق نیمه کاره غریبه ام رو زمین ستاره منو ببین ببین چقدر بی کسم بدونه تو رو زمین ببین چقدر بی کسی واسم سخته ستاره بیا و کمکم کن پیشم بمون دوباره ستاره آی ستاره چشمک بزن دوباره ************ برای من آسمون بود یه دوست مهربون اما از وقتی که رفتی برام شده یه زندون بیا بیا ستاره اینجا دیگه بهاره آسمون شده آبی دیگه نمونده ابری برام آورده خبر اون باد صبحگاهی ستاره آی ستاره ستاره تو کجایی میگه هر شب تو آسمون می آیی ای مهربون ستاره درخشون زیبایی آسمون ستاره مهربون نگام موند به آسمون هر شب میآم کنارت تا که بشم من یارت دوست دارم همیشه بدونه تو نمیشه ********* ستاره مهربون عزیز بهتر از جون غریبه ای تو برام هنوز توی آسمون اما خیلی قشنگی ریبا و خوش رنگی آرزوی من اینه ببینمت همیشه ولی حیف که نمیشه آسمون ابری می شه آسمون شده ابری دیگه نمونده صبری میخوام تو رو ببینم من عاشق همینم کاشکی برن این ابرا از تو آسمون ما من تو رو باز ببینم گرچه روی زمینم روی زمین میمونم جای من اصلا اینجاست اما تو هستی اونجا اون بالا بالا بالا... ستاره آی ستاره چشمک بزن دوباره چشمک زدن قشنگ عشقو یادم می آره ********* از خوبیات هر چی بگم بازم کمه ستاره خوبی تو آسمونو میکنه عاشقانه آسمون بدون تو اصلا رنگی نداره عروس آسمونی این که گفتن نداره اگه تو رو نبینم ستاره من می میرم آره توی زندگیم به عشق تو اثیرم کاش می تونستم بیام اون بالا در کنارت اما حیف که نمی شه واسم بسه خیالت خیالتم قشنگه برای من ستاره اما خیال خیاله تو رو میخوام ستاره میام یه روز کنارت کنارتو ستاره اگه تا اون روز قلبم طاقت بیاره *********** یك سبد پر ز ستاره با ماست
روی یك سفره احساس
كه بین من و تو پیداست
قلب من سخت اسیر احساس
عشق تو
قطره اشكی است
كه از گوشه چشمت پیداست
روح تو یك گل سرخ تنهاست
حس من
چون یك موج
در تب و تاب دریاست
دستم از دوری دستت تنهاست
چشم تو
رنگ قشنگی است
كه در برگ درختان پیداست.
اي به من نزديک تر از من
اي حضورم از تو تازه
اي نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم
مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
مثل مجروحي به مرهم
لحظه در لحظه عذابه
لحظه هاي من بي تو
تجربه کردن مرگه
زندگي کردن بي تو
من که در گريزم از من
به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گريه شب
به تو حجرت کرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
از تو صحبت کرده بودم
خلوت خاطره هامو
با تو قسمت کرده بودم
خونه لبريز سکوته
خونه از خاطره خالي
من پر از ميل زوالم
عشق من تو در چه حالي
از باغ های عشق
زيبايی نگاه تو
ديريست
بر ياس ها
باران روشنايی مهتاب است
بانوی مهربان
بانوی سال های پريشان
تشویش بیکرانه رنج کدام عشق
در التهاب قلب تو مانده ست؟
ای خوب!
با ما سخن بگوی!
اين کيست
شعر شکوفه های جوان را
با جان بی قرار تو خوانده است؟
جانی که در قلمرو پائيز است
هربار
پر بارتر ز پيش گل آورده ست.
بانوی خاطره!
بانوی سال های شب درد!
آواز پر نوازش کدامين
در عطر خوابگونه گيسويت
خانه کرد
که اينگونه در صداقت آينه
گلخنده بلند رهايی
از صبح چشم های تو جاريست؟
با رنج، زيستن
با ياس ها زمانه زيبا را
چون رود، عاشقانه سرودن
اين، اين در سرشت توست
وينگونه بی بهار، شکفتن
در سرنوشت توست
روزی ما دوباره کبوترهايمان را پيدا خواهيم کرد
و مهربانی دست زيبايی را خواهد گرفت.
روزی که کمترين سرود بوسه است
و هر انسان برای هر انسان برادری ست.
روزی که ديگر درهای خانه شان را نمی بندند
قفل افسانه ايست
و قلب
برای زندگی بس است.
روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است
تا تو بخاطر آخرين حرف دنبال سخن نگردی
روزی که آهنگ هر حرف ؛ زندگيست
تا من بخاطر آخرين شعر رنج جستجوی قافيه نبرم...
روزی که تو بيايی ؛ برای هميشه بيايی
و مهربانی با زيبايی يکسان شود.
روزی که ما دوباره برای کبوتر هايمان دانه بريزيم...
و من آن روز را انتظار می کشم
حتی روزی
که ديگر نباشم.
دست هايت را چون خاطره اي سوزان
در دست هاي عاشق من بگذار
و لبانت را چون حسي گرم از هستي
به نوازش لب هاي عاشق من بسپار
باد ما را با خود خواهد برد
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
